Popularna wśród zwiedzających królewska dzielnica Pragi zajmująca zachodni brzeg Wełtawy. Siedziba monarchów Czeskich, obejmująca między innymi kompleks ich zamku. Od XVIII wieku - dzielnica Pragi.
Odkryj najlepsze loty do Czech. Zobacz aktualne ceny i promocje.
Sprawdź loty do Czech
Nowy Królewski Pałac
Zespołu budynków w zachodniej części Zamku Praskiego, połączonych zewnętrznie pod rządami cesarzowej Marii Teresy. W średniowieczu monarcha rezydował w Starym Pałacu Królewskim, od czasów renesansu monarchowie Habsburgowie budowali na zachód od niego nowe budynki pałacowe. W latach 1753-1775 ujednolicenia wyglądu zewnętrznego poszczególnych budynków dokonał wiedeński architekt Nicolò Pacassi.
Stary Pałac Królewski na Zamku Praskim
Stary Pałac Królewski na Zamku Praskim (czes. Starý královský palác) to jeden z najstarszych i najważniejszych świeckich budynków na terenie Zamku Praskiego – miejsca, które od ponad tysiąca lat stanowi polityczne i symboliczne serce Czech.
Pierwsze zabudowania pałacowe istniały tu już w IX–X wieku, jeszcze w czasach wczesnych książąt czeskich z dynastii Przemyślidów. Początkowo był to romański dwór książęcy, który z czasem – wraz ze wzrostem znaczenia Pragi – był wielokrotnie przebudowywany i rozbudowywany.
Najważniejszy etap rozwoju nastąpił w XIV wieku, za panowania Karola IV, kiedy Praga stała się stolicą Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Pałac otrzymał wówczas reprezentacyjny charakter, godny cesarskiej rezydencji. Kolejna wielka przebudowa miała miejsce pod koniec XV wieku za króla Władysława II Jagiellończyka, który nadał mu późnogotycki wygląd.
Sala Władysławowska w Starym Pałacu Królewskim na Zamku Praskim
Sala Władysławowska (czes. Vladislavský sál) to jedno z najważniejszych i najbardziej imponujących wnętrz Starego Pałacu Królewskiego na Zamku Praskim – symbol świetności późnośredniowiecznych Czech i wyjątkowe osiągnięcie architektury środkowoeuropejskiej.
Sala powstała pod koniec XV i na początku XVI wieku (ok. 1493–1502) z inicjatywy króla Władysława II Jagiellończyka. Jej twórcą był Benedikt Ried (Benedikt Rejt) – wybitny architekt epoki, który połączył gotyk z rodzącymi się formami renesansu.
W epoce Habsburgów jej znaczenie polityczne stopniowo malało, ale nigdy nie straciła rangi symbolicznej.
Archikatedra Świętych Wacława, Wita i Wojciecha w Pradze
Katedra św. Wita (czes. Katedrála svatého Víta) to jedna z najważniejszych i najbardziej imponujących budowli w Pradze. Znajduje się na terenie kompleksu zamkowego Hradčany i jest siedzibą arcybiskupów praskich oraz główną świątynią Kościoła Katolickiego w Czechach.
Katedra została wzniesiona w stylu gotyckim, ale prace budowlane trwały ponad 500 lat i zakończyły się dopiero w XX wieku. Wewnątrz katedry można podziwiać m.in. piękne witraże, posągi, ołtarze oraz kaplice.
Najważniejsze elementy architektoniczne katedry to m.in. masywna wieża, wysoka na 96 metrów, którą można wejść na taras widokowy, a także majestatyczne wrota brązowe, tzw. Wrota Rajskie, zdobione rzeźbami z motywami biblijnymi.
W katedrze św. Wita znajdują się też cenne zabytki, takie jak sarkofagi królewskie, katedralny skarb z kosztownymi relikwiami oraz słynny Vitrał Wacława, czyli jedno z największych witraży na świecie, który przedstawia sceny z życia świętego Wacława - patrona Czech.
Złota Brama Katedry Świętego Wita
Historyczne wejście do katedry zwane Złotą Bramą, pomiędzy wieżą a kaplicą Św. Wacława.
Mozaika przedstawia Sąd Ostateczny. Całość dzieli się na trzy części, w których oprócz tradycyjnych motywów, takich jak Chrystus w roli sędziego z orędownikami, znajdziemy także klęczącego Karola IV. i jego czwartej żony, Elżbiety Pomorskiej.
Mozaika należy do unikatowych dzieł tego typu na północ od Alp. Dzieło to zdradza wpływy sztuki bizantyńskiej i włoskiej.
Kaplica Świętego Wacława w katedrze Świętego Wita
Św. Wacław (Václav) to najważniejszy święty Czech, a Kaplica św. Wacława w katedrze św. Wita jest najświętszym i najbardziej symbolicznym miejscem całego państwa czeskiego. To nie tylko kaplica, ale sakralne serce Czech.
Św. Wacław (ok. 907–935) był księciem Czech z dynastii Przemyślidów. Władca chrześcijański, wychowany przez babkę św. Ludmiłę, również męczennicę. Zginął zamordowany przez własnego brata Bolesława (Boleslava I) — klasyczny motyw rex iustus i męczennik-władca.
W czeskiej tradycji nie umiera, a śpi i powróci, gdy ojczyzna będzie zagrożona.
Kaplica znajduje się dokładnie w miejscu romańskiej rotundy, gdzie pierwotnie pochowano św. Wacława. Jest osią całej katedry - architektonicznie i symbolicznie. Dolne partie ścian pokryte są: jaspisem, ametystem, chalcedonem co jest nawiązaniem do Niebieskiego Jeruzalem z Apokalipsy, idei Czech jako ziemi wybranej.
Srebrny nagrobek św. Jana Nepomucena w katedrze św. Wita
Jan Nepomucen (czes. Jan Nepomucký; ok. 1345–1393) był kanonikiem katedry w Pradze i jednym z najważniejszych duchownych tamtego czasu.
Według tradycji został zamordowany z rozkazu króla Wacława IV, ponieważ odmówił ujawnienia tajemnicy spowiedzi królowej — choć część współczesnych analiz wskazuje, że jego śmierć miała szerszy kontekst konfliktów kościelno-państwowych. Zrzucono go z Mostu Karola do Wełtawy w Pradze w nocy 20 marca 1393 roku.
Nagrobek jest największym tego typu srebrnym dziełem sakralnym w Europie Środkowej, do którego stworzenia wykorzystano ponad 2 tony srebra. Stanowi główne miejsce kultu i pielgrzymek związanych z postacią św. Jana.
Relikwie świętego zostały umieszczone wewnątrz grobowca, a sam sarkofag wyróżnia się jako jedna z najważniejszych artystycznych i religijnych atrakcji świątyni.
Bazylika św. Jerzego na Hradczanach
Bazylika św. Jerzego (Bazilika sv. Jiří) na Hradczanach to jedno z najstarszych, najważniejszych i najbardziej „pierwotnych” miejsc chrześcijańskich Czech — starsze niż katedra św. Wita i silnie związane z początkami państwa Przemyślidów.
Bazylika to najstarszy zachowany kościół na Zamku Praskim, ufundowany ok. 920–925 r., za panowania księcia Wratysława I, była nekropolią najstarszych władców Czech, pochowani są tu m.in.: Wratysław I (ojciec św. Wacława), Bolesław II Pobożny i inne wczesne postacie dynastii.
Najważniejszą osobą pochowaną w bazylice jest Święta Ludmiła, babka św. Wacława i pierwsza czeska święta, zamordowana ok. 921 r. Jej grób uczynił bazylikę miejscem pielgrzymkowym, zanim jeszcze katedra św. Wita zyskała znaczenie.
Odpowiednikami Bazyliki św. Jerzego na Hradczanach są m.in.:
- Saint-Denis dla Francji
- Katedra na Wawelu dla Polski (w swojej najwcześniejszej fazie)
Złota uliczka
Prawdopodobnie Złota Uliczka - dawniej nazywana Złotnicką, była siedzibą żydowskich złotników znajdujących schronienie przy łukach muru obronnego. Pełniła także ona funkcje obronną, gdyż poddasza łącząc wieżę daliborską z wieżą białą tworzyły chodnik obronny. W późniejszych czasach Złota Uliczka była zamieszkana przez praską biedotę, oraz bohemę artystyczną. Tworzył tu i mieszkał między innymi znany na całym świecie Franz Kafka. W czasach stalinizmu wysiedlono wszystkich mieszkańców. Obecnie znajdują się tu sklepiki i galerie przyciągające turystów.
Pardubice
Miasto w środkowej części Czech, w Kotlinie Pardubickiej. Miasto słynie z organizowanego tu co roku jesienią znanego wyścigu konnego.
Praga
Jedno z najpiękniejszych miast w Europie, słynącym z malowniczych uliczek, pięknych budynków, zabytków i zielonych parków.