Belgrad to stolica i największe miasto Serbii, położone na ujściu rzek Sawy i Dunaju.
Co warto zobaczyć z Belgradzie? Jeżeli brać pod uwagę, że najczęściej odwiedzanymi atrakcjami stolicy Serbii są Kalemegdan i ulica Skadarlija, to widać że nie mamy do czynienia z turystyczną Mekką.
Twierdzę Kalemegdan warto odwiedzić i ma ona swój militarny urok, ale nie spodziewajcie się tak spektakularnych manifestacji władzy i potęgi jak na praskich Hradczanach, węgierskiej Budzie czy krakowskim Wawelu. To tylko dobrze zachowana fortyfikacja.
Skadarlija czyli belgradzka dzielnica bohemy, co w dzisiejszych czasach oznacza tylko tyle, że istnieje wyższe prawdopodobieństwo napotkania tam człowieka z niebieskimi włosami, niż w cerkwi świętego Sawy. Nie spodziewajcie się zastać tam czegoś na wzór krakowskiego Kazimierza. Skadarlija to właściwie jedna, niezbyt długa, ale pełna restauracji ulica: Skadarska.
Jeżeli chcecie w Belgradzie zobaczyć coś wyjątkowego, to polecam odwiedzić cerkiew świętego Sawy, kościół wzorowany na Hagia Sofia w Konstantynopolu i wraz z Kościołem Trójcy Świętej w Tbilisi, dowód na to że w naszych czasach można jeszcze budować piękne i klasyczne budynki sakralne.
Wśród najważniejszych zabytków Belgradu znajduje się Kalemegdan, zabytkowa forteca i park, która znajduje się na wzgórzu na skraju centrum miasta. Forteca Kalemegdan ma wiele zabytkowych budowli, w tym muzea, kościoły i wieże, a także piękne ogrody z widokiem na rzekę Dunaj.
Stary Belgrad (Stari Grad) to jedna z najpiękniejszych części miasta, z licznymi zabytkami i wąskimi uliczkami. Znajduje się tam Katedra Świętego Michała Archanioła, Bazar Knez Mihajlova, ulica Skadarlija z licznymi kawiarniami i restauracjami oraz liczne muzea i galerie sztuki.
Innym ważnym zabytkiem w Belgradzie jest Twierdza Gardoš, zlokalizowana w dzielnicy Zemun, na wzgórzu z widokiem na Dunaj. Zamek ten ma kilka wież i baszt, a z jego murów rozpościera się piękny widok na miasto i rzekę.
Odkryj najlepsze loty do Serbii. Zobacz aktualne ceny i promocje.
Sprawdź loty do Serbii
Jest to najczęściej odwiedzana atrakcja turystyczna w Belgradzie. Twierdza Belgradzka jest rdzeniem i najstarszą częścią obszaru miejskiego Belgradu. Przez stulecia ludność miasta była skoncentrowana tylko w obrębie murów twierdzy.
Pierwsza wzmianka o mieście pochodzi z III wieku p.n.e., kiedy zostało założone jako Singidunum przez celtyckie plemię Skordysków, które pokonało plemiona trackie i dackie, które wcześniej żyły w forcie i wokół niego. Miasto-twierdza zostało później zdobyte przez Rzymian, było znane jako Singidunum i stało się częścią fortyfikacji Rzymskich na granicy z barbarzyńską Europą Środkową.
W 1521 roku, 132 lata po bitwie na Kosowym Polu, twierdza, podobnie jak większość części państwa serbskiego, została zdobyta przez Turków i pozostała pod rządami Imperium Osmańskiego aż do roku 1867, kiedy Turcy wycofali się z Belgradu i Serbii. Podczas krótkiego okresu rządów austriackich (1718-1738) twierdza została w dużej mierze przebudowana i zmodernizowana. Była świadkiem Wielkiej Migracji Serbów w XVII wieku i dwóch powstań serbskich w XIX wieku, w okresie tureckim.
Świątynia serbskiego Kościoła prawosławnego, której ołtarz główny jest poświęcony pierwszemu serbskiemu arcybiskupowi i bohaterowi narodowemu Serbii, św. Sawie.
Budowano go od 1935 roku w miejscu spalenia relikwii Sawy przez władze osmańskie w 1594 roku. Jest największą cerkwią prawosławną na Bałkanach i jedną z największych na świecie. Wzorowana była n kościele Hagia Sophia w Stambule.
Nazwa fontanny pochodzi od Deliji Konaka, tureckiego kawalerzysty. Została wzniesiona w 1843 roku i pierwotnie była nazywana była Fontanną Książęcą na cześć księcia Aleksandra Karadziordziewića. Biała marmurowa fontanna do końca XX wieku była ujęciem wody pitnej i zastępowała wodociągi miejskie. Pierwsza fontanna Delijska została zburzona w 1889 roku, a w tym samym miejscu zbudowano nową fontannę o tej samej nazwie. Drugą fontannę Delijska zburzono na początku XX wieku w celu położenia fundamentów Serbskiej Akademii Nauk i Sztuk. Pozostała w tym stanie do 1987 roku, kiedy to wybudowano trzecią fontannę, w która znajduje się do dziś.
Kościół św. Marka na Tašmajdanie zbudowany w latach 1931-1940.
Istniejący do dziś kościół powstał w bezpośrednim sąsiedztwie dawnej małej kaplicy cmentarnej św. Marka z czasów Milosa Obrenovica, zbudowanej w 1835 roku na fundamentach jeszcze starszego kościoła Palilul, przed którym stał Khatt-i Sharif tureckiego sułtana z 1830 r. odczytano na temat niepodległości i struktury Księstwa Serbii.
Budowę kościoła św. Marka rozpoczęto za panowania Aleksandra I Karageorgievicha , a budowa trwała długo i z opóźnieniami w latach 1931-39.
Pomnik, który nie jest poświęcony żadnej osobie ani wydarzeniu - pomnik jest poświęcony Belgradowi w sensie geograficznym i ma tylko jeden przekaz dla przechodniów: koordynaty geograficzne.
Istnieje także teoria, że jest to swego rodzaju pomnikm masoński.
Po I Wojnie Światowej, serbscy intelektualiści zgromadzeni wokół Stowarzyszenia Absolwentów Szkół Francuskich i Towarzystwa Przyjaciół Francji zainicjowali wzniesienie w Belgradzie pomnika Francji jako wyraz wdzięczności za jej pomoc wojskową i edukacyjną w czasie wojny.
W belgradzkim parku Veliki Kalemegdan został uroczyście odsłonięty 11 listopada 1930 roku, w 12 rocznicę zakończenia I wojny światowej, w obecności króla Aleksandra i królowej Marii, rządu królewskiego, delegacji rządu francuskiego oraz serbskich weteranów wojennych.
Budowa parlamentu trwała bardzo długo, prawie 30 lat. Kamień węgielny położył 27 sierpnia 1907 roku, król Serbii Petar I Karađorđević, jednak budowę przerwał wybuch I wojny światowej. Kontynuacji prac nie rozpoczęto od razu po zakończeniu wojny, dlatego budowę ukończono dopiero w 1936 roku.
Główny Urząd Pocztowy i Pocztowa Kasa Oszczędnościowa których historia sięga lat czterdziestych XIX wieku, działały nie tylko w Serbii, ale w całym Królestwie Serbów, Chorwatów i Słoweńców, późniejszym Królestwie Jugosławii. Rozpoczęła działalność w 1923 roku w Hotelu Мoskvа, gdzie warunki lokalowe były niewystarczające. Władze rozwiązały problem niewystarczającego zakwaterowania obu instytucji, budując jeden budynek dla Głównego Urzędu Pocztowego i Pocztowej Kasy Oszczędnościowej.
Architektura Pałacu Banku Pocztowego, Poczty Głównej i Głównego Telegrafu w Belgradzie opiera się na połączeniu modernistycznej i funkcjonalnej bazy oraz reprezentatywnych fasad formowanych w stylu akademickim.
Najstarsze i największe muzeum w Serbii. Znajduje się w centrum Belgradu, przy Placu Republiki.
Budynek muzeum został zbudowany w 1903 roku według projektu architektów Andry Stevanovicia i Nikoli Nestorovicia.
Czterogwiazdkowy hotel w Belgradzie, jeden z najstarszych obecnie działających w Serbii. Budynek znajduje się pod ochroną rządową od 1968 roku. Pierwotnie działał jako 36-pokojowy zajazd w wielofunkcyjnym Pałacu Rossiya, którego prawie trzyletnia budowa i otwarcie w styczniu 1908 roku stanowiły dużą inwestycję Imperium Rosyjskiego w gospodarkę serbską.
Jest darem Rosyjskiego Towarzystwa Wojskowo-Historycznego dla Serbii. Wykonywano go w Rosji przez około 6 miesięcy w 2014 roku i dostarczono 11 października, a uroczyste odsłonięcie i poświęcenie miało miejsce 16 listopada.
Stary Pałac i Nowy Pałac w Belgradzie to pierwszy zespół pałacowy w Serbii panujących dynastii Obrenowiczów i Karadjordjeviców. Zespół pałacowy jest jednym z najbardziej reprezentacyjnych budynków w Serbii.
Historia budowy pałacu sięga lat czterdziestych XIX wieku, kiedy to bagnisty teren, na terenie którego dziś znajduje się Park Pionierów i Dziewic, pomiędzy ulicami króla Mediolanu i królowej Natalii , kupił Stojan Simic , jedna z najbardziej wpływowych osób w Księstwie Serbii.
Ulica Szkoderska. Skadarlija częściowo zachowuje atmosferę tradycyjnej architektury miejskiej, w tym archaiczną organizację miejską, i jest znana jako główna dzielnica bohemy Belgradu. Po Kalemegdanie , Skadarlija jest drugą najczęściej odwiedzaną atrakcją turystyczną w Belgradzie.
Radio-Televizija Serbia to główny serbski nadawca radiowo-telewizyjny. Stary budynek zniszczony w skutek amerykańskich bombardowań wraz z pomnikiem wymieniającym imiona i nazwiska zabitych jest dziś jednym z głównych zabytków dla tych, którzy szukają w Belgradzie śladów wojny z lat 90'
