Miasto w Czechach, w kraju morawsko-śląskim, nad Opawą, przy granicy z Polską. Nieformalna stolica Śląska Czeskiego.
Początki Opawy związane są z kupiecką osadą nad rzeką, leżącą na szlaku łączącym Morawy z ziemiami polskimi. Pierwsza wzmianka pisemna o miejscowości pochodzi z 1195 roku, a w 1224 roku Opawa posiadała już prawa miejskie. W średniowieczu rozwijała się jako ośrodek handlu i rzemiosła, a pod koniec XIII wieku stała się centrum księstwa opawskiego, związanego z dynastią Przemyślidów. Z czasem księstwo weszło w skład Korony Czeskiej.
Dzieje miasta są ściśle związane ze skomplikowaną historią Śląska. Po wojnach śląskich i zawarciu pokoju wrocławskiego w 1742 roku większość Śląska przypadła Prusom, natomiast Opawa znalazła się w pozostającej przy Habsburgach części regionu. Została stolicą Śląska Austriackiego, siedzibą jego władz administracyjnych i parlamentu krajowego. To właśnie w tym okresie miasto zyskało rangę, której ślady można dostrzec w jego reprezentacyjnej architekturze.
W 1820 roku Opawa znalazła się na chwilę w centrum europejskiej polityki. Odbył się tu kongres Świętego Przymierza, na którym przedstawiciele Rosji, Austrii i Prus, a także Wielkiej Brytanii i Francji, dyskutowali o przeciwdziałaniu ruchom rewolucyjnym, szczególnie na Półwyspie Apenińskim.
Opawa nie jest miastem, które przytłacza monumentalną starówką czy pojedynczym, spektakularnym zabytkiem. Jej charakter tworzy raczej połączenie średniowiecznego układu urbanistycznego, śląskiej architektury mieszczańskiej, kościołów różnych epok oraz reprezentacyjnej zabudowy z czasów, gdy miasto należało do monarchii Habsburgów. To także miejsce, w którym historia Śląska układa się nieco inaczej niż w jego polskiej części – z wyraźnymi wpływami czeskimi, morawskimi, austriackimi i niemieckimi.
Odkryj najlepsze loty do Czech. Zobacz aktualne ceny i promocje.
Sprawdź loty do Czech
Konkatedra Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny to najważniejsza świątynia Opawy i jeden z najbardziej charakterystycznych przykładów śląskiego gotyku ceglanego na terenie dzisiejszych Czech. Monumentalny kościół, stojący w pobliżu Górnego Rynku, wyróżnia się surową, ceglaną bryłą, długim prezbiterium oraz dwiema wieżami, z których wyższa dominuje nad historycznym centrum miasta.
Historia świątyni jest związana z zakonem krzyżackim, który pojawił się w Opawie na początku XIII wieku. Już dokument króla Wacława I z 1237 roku potwierdza posiadanie przez zakon miejscowej parafii. Prawdopodobnie wcześniej istniała tu romańska świątynia, jednak obecny kościół ukształtował się przede wszystkim w trakcie rozbudowy prowadzonej od końca XIII do XVI wieku. Co ciekawe, wznoszenie nowej fary było również inicjatywą rady miejskiej, która rywalizowała z krzyżakami o wpływy w świątyni.
Dwie wieże kościoła nie są identyczne. Wyższa, południowa, powstała na początku XIV wieku, prawdopodobnie pierwotnie jako wieża miejska, a dopiero później została przekazana świątyni. Jej ośmioboczna nadbudowa i hełm pochodzą z późniejszego etapu budowy. Niższa wieża zachowała bardziej masywny, średniowieczny charakter.
Obecny gmach ratusza powstał dopiero w latach 1902–1903. Władze Opawy postanowiły zastąpić stary, mało reprezentacyjny budynek nową konstrukcją, która lepiej odpowiadałaby randze miasta będącego niegdyś stolicą Śląska Austriackiego. Spośród 82 projektów konkursowych wybrano koncepcję Rudolfa Srntza. Wzniesiono trzykondygnacyjny budynek w stylu historyzującego renesansu, z trzema skrzydłami i narożnymi wieżyczkami wykuszowymi. Zachowano jednak starszą wieżę, która stała się centralnym elementem nowej kompozycji.
Dolní náměstí, czyli Dolny Rynek, jest drugim obok Górnego Rynku najważniejszym placem historycznej Opawy. Oba rynki tworzą zasadniczy szkielet średniowiecznego miasta, choć Dolní náměstí ma nieco inny charakter. Jest bardziej kameralny i mniej reprezentacyjny, a jego zabudowa pokazuje przede wszystkim mieszczańską historię Opawy.
Plac powstał w średniowieczu w ramach rozbudowy miasta lokacyjnego. Wraz z pobliskim Górnym Rynkiem tworzył układ dwóch zasadniczych przestrzeni handlowych. Dolny Rynek był związany przede wszystkim z handlem i rzemiosłem, podczas gdy okolice Górnego Rynku z czasem przejęły funkcje bardziej reprezentacyjne i administracyjne.
Najważniejszym zabytkiem placu jest kościół św. Wojciecha, należący pierwotnie do jezuitów. Jego obecna barokowa forma pochodzi głównie z XVII i XVIII wieku.
Kościół Ducha Świętego (cz. Kostel sv. Ducha) to jeden z najciekawszych zabytków sakralnych Opawy, związany z klasztorem franciszkanów, nazywanych również minorytami. Świątynia kryje w sobie średniowieczną, gotycką strukturę, jednak jej obecny wygląd jest w dużej mierze efektem barokowej przebudowy. Szczególnie charakterystyczna jest monumentalna fasada z wysokim, bogato zdobionym szczytem, która zdecydowanie odróżnia kościół od surowych, gotyckich świątyń regionu.
Historia klasztoru sięga XIII wieku. Obecność franciszkanów w Opawie jest pewnie poświadczona w 1250 roku, choć tradycja zakonna wskazuje na wcześniejsze daty. Fundatorem zespołu był prawdopodobnie Przemysł Ottokar II, wówczas margrabia morawski, późniejszy król Czech.
W XIV wieku kościół zyskał szczególne znaczenie dzięki opawskim Przemyślidom. Z inicjatywy księcia Mikołaja II przebudowano prezbiterium, tworząc wysoki, gotycki chór, pod którym urządzono kryptę grobową dynastii. Spoczął w niej sam Mikołaj II, jego żona Jutta oraz kolejni przedstawiciele opawskiej linii Przemyślidów.
Kościół św. Wacława w Opawie należy do najstarszych i najciekawszych świątyń miasta. Stoi nieco na uboczu głównego rynku, pomiędzy ulicami Pekařską, Mnišską i Solną, w miejscu dawnego północnego odcinka murów miejskich.
Początki kościoła związane są z dominikanami. Za datę założenia klasztoru przyjmuje się 1291 rok, kiedy książę opawski Mikołaj I, nieślubny syn Przemysła Ottokara II, miał wydać zakonowi akt fundacyjny. Co ciekawe, samą obecność dominikanów w Opawie można pewnie potwierdzić dopiero od 1303 roku. Budowa gotyckiego kościoła trwała kilkadziesiąt lat i zakończyła się za panowania jego syna, Mikołaja II opawskiego. W 1336 roku świątynię konsekrował biskup ołomuniecki.
Kult św. Wacława był szczególnie silnie związany z czeską dynastią Przemyślidów i ideą czeskiej państwowości. Od średniowiecza był nie tylko patronem Czech, ale wręcz dynastycznym patronem władców czeskich. Fundacja kościoła przez Mikołaja I opawskiego, nieślubnego syna Przemysła Ottokara II, dodatkowo czyni to wezwanie interesującym.
Budynek dawnej Miejskiej Kasy Oszczędności w Opawie należy do charakterystycznych przykładów architektury historyzmu z przełomu XIX i XX wieku. Stoi przy náměstí Republiky, niedaleko historycznego centrum, i sprawia wrażenie typowego, zamożnego gmachu bankowego. Powstał w latach 1901–1902 według projektu architekta Carla Kerna.
Obecní dům w Opawie to jeden z tych budynków, które dobrze pokazują, jak bardzo zmieniła się funkcja dawnych klasztorów i budynków miejskich. Znajduje się przy Ostrožnej ulicy, w bezpośrednim sąsiedztwie kościoła św. Wacława i dawnego klasztoru dominikanów. Nie jest więc klasycznym „domem reprezentacyjnym” w znaczeniu, jakie zwykle kojarzymy z tego typu nazwą. Dzisiejszy Obecní dům powstał poprzez adaptację dawnego klasztoru dominikanów, którego historia sięga średniowiecza.
Skały Adrszpaskie
Miasto skalne położone przy granicy z Polską, na które składają się tysiące skalnych wież.
Police nad Metuji
Położone 17 kilometrów od granicy z Polską w Sudetach Środkowych barokowe miasteczko z wieloma interesującymi obiektami.
Dzielnica Wyszehrad w Pradze
Położona na prawym brzegu Wełtawy dzielnica Pragi znana ze swojej twierdzy oraz Katedry pod wezwaniem Świętego Piotra i Pawła
Praskie Hradczany
Popularna wśród zwiedzających królewska dzielnica Pragi zajmująca zachodni brzeg Wełtawy. Siedziba monarchów Czeskich, obejmująca między innymi kompleks ich zamku. Od XVIII wieku - dzielnica Pragi.
Pardubice
Miasto w środkowej części Czech, w Kotlinie Pardubickiej. Miasto słynie z organizowanego tu co roku jesienią znanego wyścigu konnego.
Praga
Jedno z najpiękniejszych miast w Europie, słynącym z malowniczych uliczek, pięknych budynków, zabytków i zielonych parków.