Egipt | zabytki, atrakcje, turystyka

sortuj:

Egipt należy do najciekawszych i najbardziej rozpoznawalnych kierunków turystycznych świata. Przyciąga przede wszystkim niezwykłym dziedzictwem starożytnej cywilizacji, monumentalnymi zabytkami, malowniczymi krajobrazami pustynnymi oraz ciepłym klimatem, który sprzyja wypoczynkowi przez większą część roku. To kraj, w którym tysiące lat historii spotykają się z nowoczesną turystyką wypoczynkową, a podróż może być zarówno fascynującą lekcją historii, jak i okazją do relaksu nad Morzem Czerwonym.

O Egipcie

Nil i delta Nilu - życiodajna oś Egiptu

Nil jest najdłuższą rzeką Afryki i jedną z najdłuższych rzek świata. Ma około 6650 km długości, a jego dorzecze obejmuje obszary aż jedenastu państw Afryki. Płynie z południa na północ, przecinając tereny Afryki Wschodniej i Sahary, by ostatecznie uchodzić do Morza Śródziemnego. W Egipcie ma znaczenie wyjątkowe – jest nie tylko najważniejszą rzeką kraju, ale przede wszystkim podstawą jego istnienia, rozwoju cywilizacyjnego i gospodarczego. Bez Nilu znaczna część dzisiejszego Egiptu byłaby niemal całkowicie pozbawioną życia pustynią.

Rzeka tworzy niezwykły kontrast krajobrazowy. Wąski pas zielonych pól uprawnych, palm daktylowych, sadów i osiedli ludzkich wyraźnie odcina się od otaczających go rozległych, piaszczystych i skalistych pustyń. Zjawisko to jest szczególnie widoczne podczas podróży przez południową część kraju, gdzie żyzna dolina Nilu miejscami ma zaledwie kilka kilometrów szerokości, a pustynia niemal bezpośrednio przylega do terenów rolniczych.

Nil zapewniał nie tylko wodę i żywność. Stanowił również najważniejszy szlak komunikacyjny starożytnego Egiptu. Dzięki żeglowności można było transportować kamień, drewno, zboże, towary i ludzi pomiędzy odległymi ośrodkami kraju. Rzeka ułatwiała przemieszczanie wojsk, handel oraz sprawowanie administracyjnej kontroli nad rozległym państwem. Wzdłuż jej brzegów powstawały miasta, świątynie i nekropolie, a dostęp do wody wpływał na rozmieszczenie osadnictwa.

Warto pamiętać, że egipska cywilizacja nie powstała pomimo pustynnego otoczenia, lecz w dużej mierze dzięki wyjątkowym warunkom stworzonym przez rzekę. Nil umożliwił rozwój rolnictwa, powstawanie nadwyżek żywności, specjalizację zawodową, budowę monumentalnych obiektów i utrzymywanie scentralizowanego państwa.

 

Egipska pustynia

Pustynia Zachodnia, Pustynia Wschodnia i skaliste obszary Synaju mogą przypominać fotografie powierzchni Marsa. W wielu miejscach nie ma praktycznie żadnej roślinności, drzew, traw ani widocznych śladów działalności człowieka. Są skały, żwir, piasek, nagie płaskowyże, wąwozy i góry. Nie jest to wyłącznie pustynia piaszczysta znana z pocztówek.

Pustynia jest jednym z najważniejszych, choć nieco niedocenianych elementów historii starożytnego Egiptu. Zazwyczaj opowieść o tej cywilizacji koncentruje się na Nilu, piramidach, świątyniach i grobowcach. Tymczasem równie istotne było to, co znajdowało się po obu stronach żyznej doliny rzeki. Rozległe pustynie stanowiły naturalną granicę państwa, wpływały na jego bezpieczeństwo, gospodarkę, religię, wyobrażenia o świecie i stosunek człowieka do życia oraz śmierci.

Szczególne znaczenie miała zachodnia część doliny Nilu. Egipcjanie wiązali zachód ze śmiercią i krainą zmarłych, ponieważ właśnie tam każdego dnia znikało słońce. Po przeciwnej stronie, na wschodzie, gdzie pojawiało się ponownie, symbolicznie umieszczano narodziny i odrodzenie.

Ta symbolika znalazła bezpośrednie odzwierciedlenie w lokalizacji nekropolii. Największe kompleksy grobowe, w tym piramidy w Gizie, nekropolie w Sakkarze oraz Dolina Królów w Luksorze, powstawały na pustynnych terenach zachodniego brzegu Nilu.

Populacja Egiptu i gęstość zaludnienia

To jest jedna z najbardziej niezwykłych cech geografii Egiptu. Ponad 110 milionów ludzi żyje na obszarze stanowiącym zaledwie kilka procent powierzchni kraju. Pozostała część Egiptu to w ogromnej mierze pustynia, miejscami rzeczywiście przypominająca krajobrazy znane ze zdjęć marsjańskiego łazika Curiosity.

Przyjmując populację Egiptu na poziomie około 118–120 mln mieszkańców, 95% oznacza:

  • około 112–114 mln ludzi w dolinie Nilu, delcie i pozostałych zamieszkanych obszarach przybrzeżnych;
  • zaledwie 6–8 mln mieszkańców na pozostałym obszarze kraju.

To oznacza, że w egipskim pasie osadniczym żyje populacja porównywalna z całą ludnością Polski, Niemiec i Czech razem wziętą.

Dla porównania Polska ma 37,3 mln mieszkańców i średnią gęstość zaludnienia około 119 osób/km².

Polska w liczbach

W przypadku Egiptu trzeba rozróżnić dwa sposoby liczenia:

Obszar

Powierzchnia

Gęstość zaludnienia

Polska

312 700 km²

119 os./km²

Egipt – całe państwo

1 001 450 km²

ok. 118 os./km²

Egipt – dolina i delta Nilu (4% powierzchni)

ok. 40 000 km²

ok. 2800 os./km²

Egipt – obszary zamieszkane (12% powierzchni)

ok. 120 000 km²

ok. 930 os./km²