Dzukia to południowo-wschodni region Litwy, obejmujący rozległe lasy i tereny nad Niemnem, historycznie należący częściowo do Wielkiego Księstwa Litewskiego.
Region uchodzi za jeden z najbardziej „tradycyjnych”, gdzie długo zachowały się archaiczne formy języka i kultury ludowej, a mieszkańcy – Dzūkowie – słyną z charakterystycznej wymowy (tzw. „dzukania”).
Dzūkija była stosunkowo uboga rolniczo ze względu na piaszczyste gleby, dlatego ważną rolę odgrywało zbieractwo, zwłaszcza grzybów i jagód.
W okresie zaborów i później była terenem silnych ruchów partyzanckich, szczególnie po II wojnie światowej przeciw władzy radzieckiej.
Najważniejszym przyrodniczym skarbem regionu jest Dzukijski Park Narodowy – największy park narodowy Litwy, chroniący sosnowe bory, wydmy śródlądowe i tradycyjne wsie.
Popularne są spływy kajakowe rzekami Merkys i Ūla, uchodzącymi za jedne z najczystszych w kraju. Warto odwiedzić uzdrowiskowe miasto Druskienniki, znane z wód mineralnych i SPA.
Region przyciąga też miłośników spokojnej turystyki wiejskiej, drewnianej architektury i lokalnej kuchni, np. dań z grzybów.
Dzūkija ma również znaczenie historyczne jako obszar pogranicza kultur litewskiej, polskiej i białoruskiej. Dziś jest to jedno z najlepszych miejsc na Litwie dla osób szukających natury, ciszy i autentycznego folkloru.
